ruhum..

...
ve öyle güzel ruhum şimdi...
hani tren yolları boyunca, kahveleşen rayların küfleri kadar yapışmış ruhum güneşine.
sabah ister gelsin pencereme, isterse gitsin doğsun başka yerde, umrumda olmayacak.
ben aydınlığımı, en renkli ışığımı almışken hele içime...
ve öyle güzel ruhum şimdi...
üzerinde hiç ağırlık kalmayan bir göğsün özgürce, nefesle yolculuk yapıp,
bir gökyüzüne bir de ayaklarımın hizasınca uçmasından yana güzelliği görür oldu gözlerim.
ve dudaklarım...
onlar hiç bilmediği yollarda yolculuk yapıyorlar şimdi.
bir yanı diğer yöne , diğer yanı öteki yöne koşa koşa gidiyor.
gülümsemek diyorlar adına, ya da... işte öyle.
ve öyle güzel ruhum şimdi..
yüreğim çıldırmışçasına coşkulu
ellerim üşümüş gibi ürkek ve korkakça titremekte
gözlerim yaşlarınla dansta ve gönlüm...
onu görenler şimdi dediler ki" o bambaşka"o şimdi öyle güzel.
hani, açan çiçekler gibiuçan martılar,bembeyaz, sen gibi.
düşündüğüm yollar kadar ileri
ve geçmese dediğim zaman kadar geri
ve ruhum öyle güzel şimdi...
gündüzüm başka, gecem de aşkta yıldızım yolculukta,
ve sen işte burda,şuramda.
ömrüm baharda, bahar sendesen orda, güneş de içinde.
ve ruhum...
tren yolları,gelmeyen gündüz,doğmayan güneş,çıldıran bir yürek,
titreyen el,gözlerdeki yaş,uçan martı,ömürdeki bahar gibi.
ve ruhum öyle güzel şimdi,
varlığınla yaşıyor sanki.

...