Anne biraz dinlesene beni…
Senin beni kucağına aldığın ilk gün, ince ince titreyen ellerin vardı ya
Yüzünde de, içinden nefesinle kopup gelen bir gülümsemen hani
Doğru dürüst doğrulup da yüzüme bakamadığın,
Artık halinin kalmadığı bir anda, nefesinle bir ağladığım o an
Bana kıyamayıp da, şaşkınlık içinde “neden ağlıyor” dediğin
Alelacele üzerime giyindiğim o ilk elbiseli halimi gördüğün vakit hani
Sevmiştin ya beni,
Öyle sevecekmiş anne beni, öyle seviyormuş beni.
Ama ağlamayacakmışım, gülecekmişim bu defa.
Doğacakmışım yeniden anne, gülecekmişim senin gibi içimden.
Senin beni kucağında narince tutup da,
Giysilerin arasından gülümseyen, kahve dudaklı yumuşacık arkadaşım
Ağladığımda gözyaşımı silen
Uyumadan evvel bana masal anlatan göğsünden
Ak mı ak olan sütün var ya hani
Öyle seviyormuş anne beni, hep öyle sevecekmiş yeminlen.
Anne,
Hani ilk adımlarımı atarken ürktüğümde gülüyordunuz ya
Yüzünüze şaşkın şaşkın baktığım o zaman da
Dediklerimi anlamıyordunuz, kendinizce yorum yapıyordunuz da
Ağlayınca, saçımı okşuyordunuz ya kısık kısık tebessümlerinizle;
O bana yürümeyi öğretecekmiş, her adımda elimden tutacakmış
Anne sen de öyle tutuyordun ya elimden,
Düşmeyeyim diye, sevgisiyle bağlı olacakmış bana
Yürüyecekmiş sevdanın yolunda.
Saçlarımın buklesi arasında sıkışıp kalan kırmızı tokalarımı bulamadığımda
Gecenin karanlığında yanağına dokunup da uyuduğum o zamanda
Dışarıda esen deli rüzgârların uğultusunda
Üşüdüğüm hani o kışların sıcak yüreği olan senin koynunda
Uyuyup da rüyalarıma koştuğum
Beyaz çarşafında, uçsuz bucaksız hayaller kurduğum vakitler var ya;
Sen hep nefesime yakın bir nefestin hani…
Göğsünde uyutacakmış anne beni,
Hep yanı başımda uyuyacakmış sen gibi, yalnız olmayacakmışım geceleri
Rüyalarımda olacakmış, korktuğum kâbuslarda elimden tutacakmış
Anne,
Uykum olacakmış o benim.
İlk sözlerimi söylediğimde dinliyordunuz dediklerimi de
Baba dediğimde, ağlamıştı ya gözlerin sevincinden
Ağladığımda dolardı gözlerin yine sevginden
Anne,
Ben konuşmayı öğrenecekmişim
Sevgilim diyecekmişim.
Onun da gözleri dolacakmış benim sevgimden,
Söylediğim her kelimede biraz daha sevecekmiş beni
İlk sözümden, son sözüne kadar seninim dedi
Anne,
Bana sevdiğini söyledi,
Bak, doluyor benim de gözlerim şimdi.
Dışarıdan duyulan cıvıltılara karıştığında sesim,
Elim elin üzerinde oynuyorken gülüşlerim,
Saklanmışken bir de koca yapraklı ağaçların ardına
Beş dakika daha anne dediğim,
O tatlı oyun vakitlerinden ayrılığım gibi olacakmış en uzun hasretim;
Yarın sabah yine oynayalım dediğim oyun arkadaşım
Zamanın bitip de bizim yazdığımız o beş dakikaların tadında olacakmış sevgim
O hep benimle oynayacakmış anne,
Saklambaçtaki koca yapraklı ağacım olacakmış
Dallarıyla saracakmış beni.
Elim elim üzerinde oynadığımda, sıcağını hissedecekmişim de
Sevdiğini söyleyecekmiş bana anne.
Anne,
Hani ruganlarım vardı benim, tıkır tıkır geziyordum onlarla da
Söylediğim şarkılara eşlik ediyordun ya
Boyum yetişmiyorken, elinden tutuyordum
Eğilip de az yana doğru, hem elimden tutup hem yanağımdan makas alıyordun
Ahh şu ruganlarıma bakmaktan düşüyordum hep de
Dizlerim acıdığında onları öpüyordun,
Anne, yeniden şarkı söyleyecekmişim, düşmeden
Acıdığında bir yerim, öpecekmiş senin gibi
Vurduğum masaya kızacakmış gönlümü almak için
Canımı acıtan karşısına çıkacakmış tüm varlığıyla
Tutarken elimden, yanağımda olacakmış dudağı annem
Sevecekmiş beni,
Seviyormuş, öyle dedi.
Anne bak ne diyeceğim, biraz daha dinler misin beni…
Küçücüğüm ben şimdi,
Ellerim küçük, attığım adımlar bir kaldırım taşı kadar
Düşsem sen yoksun,
Dizlerim acıyacak canda değil.
Ruganlarım kırmızı değil anne, saçlarımın da buklesi kırışık
Ağlıyorum anne,
Ağlıyorum ama sevincimden, sevdiğimden yanlış anlama;
Sen yoksun ama O benim yanımda anne.
Senden aldığı gün beni, öyle demişti ya sana;
Senin ilk gün üzerine titreyerek baktığın bu kıza,
Sevgimden bir ömür
Saygımdan bir huzur
Aşkımda olmadan hiçbir kusur
Bakacağım anne.
Anne, bana çok güzel bakıyor gözleri,
Yaşlandın diyorlar bana, oysa küçücüğüm şimdi
Yeniden doğacakmışım anne, gülecekmişim senin gibi içimden.
O beni hep sevecekmiş de,
Elim elin üzerinde oynarken, yatağımızdaki gülen yüzlerimizle
Senin yanına gelecekmişiz biz de.
Baba, sen de dinleme bizi kapının ardından
Gir içeri serbestmiş artık görebilmek küçük yavrunu,
Beyaz giysili kadınlar öyle dedi.
Biraz ağladım ama kusuruma bakma; anneme anlattım şimdi,
Gelecekte çok sevecek biri beni;
Onun için ağladım şimdi, duygulanmakmış adı.
Onun da annesi varmış baba,
Böyle ağlamış o da.
Anlatmış beni annesine; annemmiş o da.
Anne, baba biraz daha dinlesenize beni;
Biri…
Sevecekmiş beni.
Ağlıyorum anne, korkma, nefesim bu benim.
O’ nefesim olacakmış benim.
Her nefeste biraz daha dolacakmış içime,
Hayatım olacakmış da, ebedi kılacakmış sevgimi
Elleri hep tutacakmış ellerimi
Ayrılmayacakmış gözlerimin içine bakan gözleri
Anne,
Ben de çok sevecekmişim.
Sevdiğimi hep söyleyecekmişim,
Öpecekmişim uyumadan gözlerinden onu
Ellerinden tutup, göğsüne yatıp
Uyuyacakmışım geceleri.
Anne…
Annem…
Anneciğim…
Büyümem lazım,
Uyumalıyım şimdi.
…
Senin beni kucağına aldığın ilk gün, ince ince titreyen ellerin vardı ya
Yüzünde de, içinden nefesinle kopup gelen bir gülümsemen hani
Doğru dürüst doğrulup da yüzüme bakamadığın,
Artık halinin kalmadığı bir anda, nefesinle bir ağladığım o an
Bana kıyamayıp da, şaşkınlık içinde “neden ağlıyor” dediğin
Alelacele üzerime giyindiğim o ilk elbiseli halimi gördüğün vakit hani
Sevmiştin ya beni,
Öyle sevecekmiş anne beni, öyle seviyormuş beni.
Ama ağlamayacakmışım, gülecekmişim bu defa.
Doğacakmışım yeniden anne, gülecekmişim senin gibi içimden.
Senin beni kucağında narince tutup da,
Giysilerin arasından gülümseyen, kahve dudaklı yumuşacık arkadaşım
Ağladığımda gözyaşımı silen
Uyumadan evvel bana masal anlatan göğsünden
Ak mı ak olan sütün var ya hani
Öyle seviyormuş anne beni, hep öyle sevecekmiş yeminlen.
Anne,
Hani ilk adımlarımı atarken ürktüğümde gülüyordunuz ya
Yüzünüze şaşkın şaşkın baktığım o zaman da
Dediklerimi anlamıyordunuz, kendinizce yorum yapıyordunuz da
Ağlayınca, saçımı okşuyordunuz ya kısık kısık tebessümlerinizle;
O bana yürümeyi öğretecekmiş, her adımda elimden tutacakmış
Anne sen de öyle tutuyordun ya elimden,
Düşmeyeyim diye, sevgisiyle bağlı olacakmış bana
Yürüyecekmiş sevdanın yolunda.
Saçlarımın buklesi arasında sıkışıp kalan kırmızı tokalarımı bulamadığımda
Gecenin karanlığında yanağına dokunup da uyuduğum o zamanda
Dışarıda esen deli rüzgârların uğultusunda
Üşüdüğüm hani o kışların sıcak yüreği olan senin koynunda
Uyuyup da rüyalarıma koştuğum
Beyaz çarşafında, uçsuz bucaksız hayaller kurduğum vakitler var ya;
Sen hep nefesime yakın bir nefestin hani…
Göğsünde uyutacakmış anne beni,
Hep yanı başımda uyuyacakmış sen gibi, yalnız olmayacakmışım geceleri
Rüyalarımda olacakmış, korktuğum kâbuslarda elimden tutacakmış
Anne,
Uykum olacakmış o benim.
İlk sözlerimi söylediğimde dinliyordunuz dediklerimi de
Baba dediğimde, ağlamıştı ya gözlerin sevincinden
Ağladığımda dolardı gözlerin yine sevginden
Anne,
Ben konuşmayı öğrenecekmişim
Sevgilim diyecekmişim.
Onun da gözleri dolacakmış benim sevgimden,
Söylediğim her kelimede biraz daha sevecekmiş beni
İlk sözümden, son sözüne kadar seninim dedi
Anne,
Bana sevdiğini söyledi,
Bak, doluyor benim de gözlerim şimdi.
Dışarıdan duyulan cıvıltılara karıştığında sesim,
Elim elin üzerinde oynuyorken gülüşlerim,
Saklanmışken bir de koca yapraklı ağaçların ardına
Beş dakika daha anne dediğim,
O tatlı oyun vakitlerinden ayrılığım gibi olacakmış en uzun hasretim;
Yarın sabah yine oynayalım dediğim oyun arkadaşım
Zamanın bitip de bizim yazdığımız o beş dakikaların tadında olacakmış sevgim
O hep benimle oynayacakmış anne,
Saklambaçtaki koca yapraklı ağacım olacakmış
Dallarıyla saracakmış beni.
Elim elim üzerinde oynadığımda, sıcağını hissedecekmişim de
Sevdiğini söyleyecekmiş bana anne.
Anne,
Hani ruganlarım vardı benim, tıkır tıkır geziyordum onlarla da
Söylediğim şarkılara eşlik ediyordun ya
Boyum yetişmiyorken, elinden tutuyordum
Eğilip de az yana doğru, hem elimden tutup hem yanağımdan makas alıyordun
Ahh şu ruganlarıma bakmaktan düşüyordum hep de
Dizlerim acıdığında onları öpüyordun,
Anne, yeniden şarkı söyleyecekmişim, düşmeden
Acıdığında bir yerim, öpecekmiş senin gibi
Vurduğum masaya kızacakmış gönlümü almak için
Canımı acıtan karşısına çıkacakmış tüm varlığıyla
Tutarken elimden, yanağımda olacakmış dudağı annem
Sevecekmiş beni,
Seviyormuş, öyle dedi.
Anne bak ne diyeceğim, biraz daha dinler misin beni…
Küçücüğüm ben şimdi,
Ellerim küçük, attığım adımlar bir kaldırım taşı kadar
Düşsem sen yoksun,
Dizlerim acıyacak canda değil.
Ruganlarım kırmızı değil anne, saçlarımın da buklesi kırışık
Ağlıyorum anne,
Ağlıyorum ama sevincimden, sevdiğimden yanlış anlama;
Sen yoksun ama O benim yanımda anne.
Senden aldığı gün beni, öyle demişti ya sana;
Senin ilk gün üzerine titreyerek baktığın bu kıza,
Sevgimden bir ömür
Saygımdan bir huzur
Aşkımda olmadan hiçbir kusur
Bakacağım anne.
Anne, bana çok güzel bakıyor gözleri,
Yaşlandın diyorlar bana, oysa küçücüğüm şimdi
Yeniden doğacakmışım anne, gülecekmişim senin gibi içimden.
O beni hep sevecekmiş de,
Elim elin üzerinde oynarken, yatağımızdaki gülen yüzlerimizle
Senin yanına gelecekmişiz biz de.
Baba, sen de dinleme bizi kapının ardından
Gir içeri serbestmiş artık görebilmek küçük yavrunu,
Beyaz giysili kadınlar öyle dedi.
Biraz ağladım ama kusuruma bakma; anneme anlattım şimdi,
Gelecekte çok sevecek biri beni;
Onun için ağladım şimdi, duygulanmakmış adı.
Onun da annesi varmış baba,
Böyle ağlamış o da.
Anlatmış beni annesine; annemmiş o da.
Anne, baba biraz daha dinlesenize beni;
Biri…
Sevecekmiş beni.
Ağlıyorum anne, korkma, nefesim bu benim.
O’ nefesim olacakmış benim.
Her nefeste biraz daha dolacakmış içime,
Hayatım olacakmış da, ebedi kılacakmış sevgimi
Elleri hep tutacakmış ellerimi
Ayrılmayacakmış gözlerimin içine bakan gözleri
Anne,
Ben de çok sevecekmişim.
Sevdiğimi hep söyleyecekmişim,
Öpecekmişim uyumadan gözlerinden onu
Ellerinden tutup, göğsüne yatıp
Uyuyacakmışım geceleri.
Anne…
Annem…
Anneciğim…
Büyümem lazım,
Uyumalıyım şimdi.
…
